LET OP
Overtuig Je of alles goed is.... Bij twijfel niet kopen... Maak duidelijke afspraken over leveringen... gezondheid ..en staat van het gekochte item....
Let extra op als er vooruit betalingen moeten worden gedaan voor verzending van een item....voorkom ongewenste verrassingen...
Ga item halen of onder rembours....

 

 

Dertig jaar later!


 Jos Martens en Jaqcueline

Als je wilt schrijven over iets dan moet je vooraf weten over wat of over wie. Nu zou ik het weer kunnen gaan hebben hoe het coronavirus ons te pakken heeft, maar daarover is genoeg te lezen en te horen via de kranten en de TV. Zelfs méér dan genoeg. Waar ik het in dit verhaal over ga hebben dat kreeg gisterenmorgen zijn ontstaan. Tring…Tring , de telefoon ging bij me over. Ik neem altijd op met “hallo” te zeggen.! Het was mijn duivenvriend en clubgenoot Jos Martens die aan de lijn hing. Hij had te melden dat een jonge duif van mij bij hem was binnen komen vliegen. Hé, dat kreeg bij mij een fijn gehoor omdat ik me er al in berust had dat ik die  kwijt was. Daar de betreffende jonge duif al diverse weken bij me in en uit vloog en goed hokvast was, vroeg ik Jos om ze los te laten. Dat werd gedaan en nauwelijks tien minuten later was ze weer thuis. Mijn handel was daarmee weer compleet. En wat bracht dat met zich mee? Herinneringen aan de vele, vele sublieme successen die Jos met zijn duiven wist te behalen. En dat al dertig jaar lang. In het jaar van 1990, dertig jaar geleden, is het geweest dat ik Jos met een reportage in de “ Limburgse Reisduif al voorstelde. Toen al was hij uit de categorie van de amateurs verdwenen en gepromoveerd naar de hogere klasse. En in die klasse speelt hij nu al weer jarenlang een hoofdrol. Een heersende rol zelfs en nog wel op de grote fond. In die categorie is Jos Martens nu wereldwijd bekend. En dat is niet vreemd. En waarom niet ? Omdat onder zijn briljante successen zich liefst 3 Internationale overwinningen bevinden. En dat was in het jaar 2010 met 1e Internationaal Tarbes tegen 15.028 duiven, in het jaar 2015 1e Internationaal Marseille tegen 10.231 duiven,  in 2018  1e Internationaal Perpignan  tegen 12.353 duiven. In zijn prijzenkast thuis in de Vaarstraat 8 te Stein staan die wereldcups te pronken. Die kast is een kostbaar meubel en schittert van de gouden trofeeën die er in zijn uitgestald.  Zowaar een pronkstuk en enig in zijn soort. Jos die werd al heel jong vertrouwd met duiven. Dat kreeg hij thuis in Elsloo bij zijn oom en bij z’n vader  mee toen hij amper 10 jaar oud was.  Toen hij in Stein trouwde met Jacqueline had hij het neusje van de zalm te pakken. Want Jan Driessen, haar broer, die was ook duivenliefhebber. En dat dit uitdraaide tot de combinatie met de naam  Driessen-Martens lag voor de hand. Vanaf 1978 tot 1984 hebben die twee met wisselend succes duivenspel gehad. Toen Jos zich met Jacqueline in 1983 op zijn huidige adres in de vaarstraat ging vestigen, hij was toen 30 jaar, timmerde hij eerst op zolder een duivenhok, voordat hij begon met het moderniseren van zijn woning. Met de vakkennis van elektricien en handvaardig in het klussen, zo heeft Jos inmiddels zijn woning verbouwd die van alle gemak is voorzien. En in zijn grote tuin heeft hij mooie duivenhokken neer gezet die ook aan de eisen voldoen. Zij motto is: Geen knoeiwerk maken. Enfin, in het jaar van 1984 ging Jos op solotoer. Met het doel om kampioen te worden en het te blijven. En dat doel heeft hij potdomme ook bereikt. Maar alleen de vluchten op halve fond dat gaf Jos niet de juiste kick. Hij wilde méér. Naar de Pyreneeën en naar Barcelona. In de begin jaren van 1990 begon hij stilaan te ruiken aan grote fond. Het materiaal daarvoor haalde hij zich om de hoek, namelijk bij de fondspelers en clubgenoten zoals onder andere, Thjeu Cox, Thei Daalmans, S & A Deckers, en Busscher-Albertz . Vier hokken met naam en faam. Uit duiven van deze hun soort kweekte Jos duiven die zijn kolonie zeer sterk maakte. En nog krachtiger werden zijn duiven met de inbreng van het soort van de vermaarde Gebroeders Kuijpers uit Neer. Toen ik hem ooit eens vroeg hoe hij er toe gekomen was om liefst 3 Internationale overwinningen te behalen zei hij doodkalm. “Veel kweken en weinig overhouden”. Een simpele zin, waar een boekdeel waarheid in steekt. De definitie daarvan is dat ook bij de allergrootsten meer minder goeie duiven worden gekweekt dan cracks. De liefhebbers die tot de galerij der kampioenen is door gedrongen, zoals Jos Martens, beseffen welke opoffering hun dat gekost heeft. Een bewezen feit is het dat de ene het moeilijker heeft dan de ander. De mogelijkheden waarover die  beschikt kunnen veel verschillen. De diverse overwinningen en andere kopprijzen die Jos behaald heeft op provinciaal, nationaal en internationaal vlak , is niet alleen het werk van hem zelf. Zijn vrouw Jacqueline deelt voor een groot stuk in die successen mee. Vanwege het feit dat Jos regelmatig met ademhalingsmoeilijkheden kampt en daardoor zijn deel van het werk bij het verzorgen van de duiven niet kan uitvoeren, is het zijn vrouw die er dan alleen voor staat. En wat nog meer? Toen ze spijkers met koppen sloegen van Marseille stapte ze een week voor de vlucht in de auto en reed met de Marseilleploeg nog eventjes naar Luxemburg. Om ze warm te draaien. En het werd Pats-Boem! Mijn overtuiging is dat het een duif naar zijn zin moet hebben en die graag thuis wil zijn. Met een goede verzorging. En met een vrouw op het hok die hun berijpt of althans probeert te begrijpen. Dat is misschien geklets zult u zeggen en daar kunt u het mee eens zijn maar ik weet zeker dat iedereen verwonderd is over hun 3 Internationale zeges. Dat is uniek!

 

Pie.