LET OP
Overtuig Je of alles goed is.... Bij twijfel niet kopen... Maak duidelijke afspraken over leveringen... gezondheid ..en staat van het gekochte item....
Let extra op als er vooruit betalingen moeten worden gedaan voor verzending van een item....voorkom ongewenste verrassingen...
Ga item halen of onder rembours....

 

 

Toppers van de WEFO

Kampioenen en winnaars in 2018 !!!

- - - - - - - - -

Het seizoen van 2018 hebben we er op zitten. Het is een seizoen geweest dat nog al wat trubbels heeft gehad. En waarom? De gloeiende hitte in de maanden juni en juli die waren zo erbarmelijk heet dat vluchten moesten worden ingekort. De koperen ploert in de lucht die kende geen genade voor onze duiven. En menige vlucht werd daardoor ontsiert. Maar niet alles was slecht! Ook heeft het seizoen vluchten gehad die super waren. Met de jonge duiven vooral. Maar och, het loopt immers niet altijd zo als we het zouden willen. Het ene seizoen worden we geplaagd door kou en regen en het andere seizoen dan is de zon de dwarsdrijver. Er is altijd wel een verschijnsel wat de duivensport tegen zit en dat de liefhebbers minder leuk vind. Ondanks alles krijgt elk seizoen zijn einde met menige vluchtwinnaars en kampioenen. Het zijn toch altijd weer de beste spelers die naar voren worden geroepen met het verzoek  om het erepodium te beklimmen om dan gehuldigd te worden. En bij het spel van Wefo-Limburg, waar de concurrentie van een hoog gehalte is, daar is dit seizoen ook weer hard geknokt moeten worden voor een overwinning of het een of andere kampioenschap. Maar buiten dit is het een prestatie om in elk concours de uitslag te halen. Of dit in de snuit is of in de staart, er bij zijn dat is wat telt. En dit seizoen hebben weer heel wat liefhebbers het klamme zweet van de spanning over zich heen gekregen toen ze een vroege duif van de reis terug kregen en waarmee ze de overwinning behaalden. De momenten van dat geluk is voor iedere liefhebber gelijk hoewel de emoties verschillen. Maar heel zeker is het dat geen enkele liefhebber er als een koele kikker bij staat als hij plotseling en vroege duif op de klep krijgt. Zo laat de ene van schrik zijn voerbus uit zijn handen vallen en weer een ander die krijgt een brok in zijn keel. Wie kent zich hier niet in? Wellicht menige topper van de Wefo. Misschien ook wel iemand uit het volgende rijtje…

 

B.Martens & Zoon – Elsloo.  Als de wedvlucht was afgelopen dan keek iedereen reikhalzend uit naar de uitslag. En dan werd gezien dat de combinatie B. Martens & Zoon uit Elsloo veelal weer een weergaloze prestatie geleverd had. Dat was voor de concurrenten interessant. Het is een onbetwistbaar feit dat de combinatie tot de beste liefhebbers van het land gerekend kunnen worden. Hun zegepralen die ze hebben behaald in concoursen van alle niveaus  die zijn legio. In het seizoen van 2018 waren ze bij de Wefo ook weer de combinatie die menige keer met het goud en zilver gingen strijken. Dat was drie keer met goud en wel op de  wedvluchten Argenton van 9 juni, Chateauroux van 21 juli en Melun van 18 augustus. Dat zijn drie overwinningen die weer uniek waren. Omdat het vluchten waren met bloed en tranen. Op de bloedige Chateauroux die op zaterdag 21 juli werd gevlogen beschikten alle andere toppers in Limburg deze keer niet over de exceptionele klasse van de Provinciale winnaars B.Martens & Zoon. Dat is duidelijk geworden. Het was of ze met hun duiven de spot dreven met alle wetten van de natuur. De vlammen van de “ Hel van Chateauroux “ waren niet hoog en heet genoeg om hun duiven tot stoppen te dwingen. Het provinciale  Goud en het Zilver kwam naar Elsloo. En de vlucht Argenton die was al even erg. Van de 15 duiven die ze lieten meedingen kwamen er tien stuks met veel branie terug van deze zware karwei. Bij de Wefo werd dat de fenomenale  rangschikking van: 1-6-14-46-54-76-77-86-110-159. Dat zijn enkele van hun geweldige uitslagen. Bert en Rogér waren weer super! Het kan bommen en granaten regenen maar het sterrenduo uit Elsloo is er altijd bij. Met het winnen van het Keizerschap, het Koningschap en de Wefo-cup toonden ze weer hun superieure klasse. In hun duivencarričre hebben ze zoveel mooie overwinningen en titels behaald dat hun naam in de hele duivenwereld een grootheid is. Ook met het winnen van de zilveren medaille van het Generale Kampioenschap van de afdeling Limburg demonstreren ze bij de beste liefhebbers van Limburg te horen. In het afgelopen seizoen waren ze heel wat keren het gesprek van de dag. Hun seizoen was er weer ene met grote glans.

 

Familie Jacobs uit Beek.  Die duivenfamilie uit Beek heeft het ook weer aardig bont gemaakt in het seizoen van 2018. Ze wonnen weer aardig wat vluchten bij Wefo-Limburg en zowel ook in het samenspel Beek-Bug. Bij de Wefo trokken ze aan het langste eind op Charleville van 21/7 tegen 1721 duiven, op Rethel van 8/9 tegen 1739 duiven en op Epernay van 22/9 tegen 1130 duiven. Bij het samenspel Beek-Bug was liefst acht keer geen kruid tegen hun geweld gewassen. Tegen een gemiddelde van 950 duiven per vlucht kregen ze de bloemen bij dat spel respectievelijk op Sens van 2/5, op Lorris op 2/6, Marche op 15/7, Charleville op 21/7, Bergerac op 29/7, Rethel op 8/9, Epernay op 22/9 en Chimay op 6/10. Met deze triomfen en daarbij de andere goede successen hebben ze weer een seizoen gehad waar ze over kunnen roemen. Ook een seizoen met veel titels. Onlangs op de kampioenendag van de Wefo werden ze toegejuicht met het winnen van 3 keer zilver. Fier stonden ze op de tweede etage van het ereschavot bij de huldiging van de winnaars van de Wefo-Cup, en bij de huldiging van de winnaars van het Koningsschap en het Keizerschap. En een stap hoger klimmen ze op het erepodium van de Afdeling Limburg. De plaats waar Goud wordt verstrekt en de driekleur wordt gehesen. Het is namelijk realiteit dat ze zich mogen beroemen op het feit dat ze de GENERALE KAMPIOEN van Limburg zijn. En om die titel te behalen daar moet heel wat voor worden gepresteerd. Een felle strijd die ieder seizoen weer aan de orde is en waarbij zich de reuzen onder de duivenliefhebbers bekampen. Het is daarom dat die Generale Titel zo groot in aanzien en waardevol is. De Familie Jacobs hebben het geflikt om deze titel te bemachtigen en zich op de borst mogen kloppen dat ze als de besten van Limburg mogen doorgaan. Door de vele seizoenen heen hebben ze zich een reputatie verworven die ontegenzeggelijk is. Hun successen zijn zo veelvoudig dat als het ware een paar bomen  gekapt zouden moeten worden om genoeg papier te maken om hun successen op te verwoorden. Wie heeft ze nog beter? Voor de Jacobsen was het seizoen van 2018 een seizoen van de waarheid!  

 

Dennis Veugelers – Nieuwstadt.  Van deze liefhebber mag gezegd worden dat hij ook de status van kampioen draagt. Want ieder seizoen is hij bij de concoursen van de Wefo een zeer opvallende speler. Als het zou mogen voorkomen dat hij in een duivenseizoen eens ‘n keer geen overwinning mocht behalen dan is dat een grote bijzonderheid. Nog meer is het een bijzonderheid als hij op het einde van het seizoen eens niet op het erepodium te zien zou zijn met het behalen van het een of het ander kampioenschap. Dennis is met geen tien paarden uit die rijen weg te trekken. Hij is een blijver! In het seizoen van 2018 kwam hij weer duidelijk naar voren op de wedvlucht Montlucon van 23 juni en op Rethel van 5 augustus. Op Mont Lucon gaf hij grote mannen zoals H.Winkens, Lindelauf, J,Hendriks & Zn, H.Hermans en totaal 68 liefhebbers het nakijken. En op Rethel met de jonge duiven was het niet anders. Met 1468 duiven in het concours kwam hij er uit met 19 prijzen en begon hij met 1-33-35-53-70. Ook op die vlucht gingen heel wat sterspelers door de knieën en moesten ze de grote klasse van die Dennis uit Nieuwstadt herkennen. Om applaus te krijgen dat is hem niet vreemd. Toen laatstleden 20 Oktober de kampioenen van de Wefo werden gehuldigd kreeg hij dan ook veel lof toegezwaaid. Omdat hij op de bronzen plaats van het erepodium stond voor de zeer begeerde WEFO-Cup en voor het Keizersschap. Het is een algemeen gegeven dat als een grootheid van zijn statuur zijn neus aan het venster van de concoursen drukt dan gaan in gans Limburg nog altijd alle alarmbellen af. Omdat ze weten dat hij het verschil kan maken. Over die gedachte blijft Dennis heel rustig. Alhoewel hij zich toch weer focust op het seizoen van 2019.  Zijn doelstelling is om dan ook weer goed te scoren en met verrassingen voor de dag te komen. Dat hij daar in zal slagen dat staat welhaast zo vast als een huis !

 J.Corstjens – Thorn.  Wie had dit gedacht? Dat J.Corstens uit Thorn alweer de titel van Marathon van Limburg zou behalen en eveneens het kampioenschap van de Automarathon van Limburg? Het begin er op lijken dat hij alleen maar voor deze titels in aanmerking komt. Hoe gemakkelijk het ook lijkt maar het is verre van dat. Om Marathonkampioen te worden daarvoor moet heel wat worden gepresteerd. Vele zware kilometers moeten dan de duiven verslinden en meestal onder barre omstandigheden. Het is een hoge uitzondering dat de wind de duiven tijdens een fond vlucht naar huis waait. We weten er alles van. De koperen ploert en de felle noordenwind zijn meestal de scherprechters als de verre vluchten worden gevlogen. En dan komt de klasse  boven drijven. De minder bedeelde duiven moeten dan op hun reis naar huis de pijp aan maarten geven. Of  anders gezegd, die komen te laat thuis of helemaal niet meer. En van die kwaliteit heeft Jan Corstjens uit Thorn er om te zeggen geen of heel weinig. Onder de pannen van zijn hok leven doordouwers! Het afgelopen seizoen toonden deze weer hun kracht en hun karakter. Op de vlucht vanaf St.Vincent op 17 juni met 805 duiven in het Wefo-concours scoorde Jan met 10 duiven 6 keer. Zijn resultaat werd toen 7-47-64-68-102-108. Een week later op Bordeaux op  van 22 juni tegen 1550 duiven toen kwamen zijn duiven terug alsof het een kermisvlucht was. Van de 37 duiven die hij toen intekende wonnen er 24 duiven prijs. Zijn begin was toen 20-22-40-41-58-64-73 enzovoorts. De vorm zat er goed in en dat openbaarde zich op de vlucht Dax van 6 juli tegen 607 duiven. Op die Dax werd met 7 duiven deelgenomen en daarvan kwamen er liefst 6 stuks flierefluitend thuis. Ze bezorgden Jan Corstjens de fabelachtige uitslag van 2-19-20-34-101-149. En de vlucht die volgde was Agen op 13 juli met 1022 duiven in het concours. Ook op die vlucht werd zijn uitslag weer triomfantelijk. Van de 22 duiven haalden er liefst 16 stuks de uitslag te beginnen met 7-24-47-49-62-79-88. En op de vlucht van Bergerac op 28 juli met 901 duiven toen ronde Jan het met 4 prijzen van  5 duiven het goed af met de score van 38-99-102-150. Wat is het saldo? Op die vijf genoemde vluchten werden totaal 81 duiven ingezet en daarmee werden 56 prijzen gewonnen wat een rendement geeft van 69%. Moet hier nog zand bij? De Marathon Kampioen van 2018, met name Jan Corstjens uit Thorn is weer duidelijk de beste geweest. Chapeau!!!

 

Thei Peters - Elsloo . Het is een bewezen feit dat Thei Peters uit Elsloo het niveau van beginnende fond spelers al langere tijd is ontgroeid. Hij heeft zich tussen de elite geschaard. In het afgelopen seizoen haalde hij met zijn duiven weer fijne staaltjes van kunnen uit. En dat resulteerde dat hij op de grote fond 1e duifkampioen werd in de categorie morgenlossingen  en 2e kampioen werd voor de Runnerup-Cup. Ook haalde hij de hoogste trede van het erepodium van het eindklassement van de Fa.Havens. En om het helemaal goed te maken werd hij met zijn crack 7/1491924 ook nog 1e Jarige Duif Kampioen over de vluchten Limoges-Bergerac-Cahors-Bergerac. Deze titels behaalde hij niet zonder slag of stoot. Thei is bij de Wefo in de uitslagen te zien met diverse knappe uitslagen. Enige daarvan zijn Limoges met een deelname van 1281 duiven met 10 prijzen van 19 duiven en waar hij begon met 15-16-29-30. Op Bordeaux van 22 juni met 1550 duiven in concours was hij mee met 10 duiven en toen kwam hij er uit met 52-162-211-234-236-328. Van Bergerac op 30 juni met een deelname van 1449 duiven was hij zeer duidelijk aanwezig met de kopprijzen als 4-16-27-30-32-77-84. Dit zijn enige wapenfeiten hoe hij zich presenteerde. Met zijn gepassioneerde benadering van z’n duivenhobby en het spelen met de duiven dat heeft hem reeds veel naam en faam gebracht. Het fond spel is voor Thei nu eenmaal zijn leven. Elke vlucht weer die spanning. Weer die bevrijding als hij een vroege duif terug van de vlucht krijgt. Hij hunkert weer naar het nieuwe seizoen! En het is wel zeker dat hij dan weer zal vlammen!  

 

Gebroeders Cox – Buchten .   Over deze drie broers in Buchten weet iedere Limburger het zijne. Wat betreft de duivensport al zeker. Bij het spel van de Wefo zijn ze geclassificeerd in de eredivisie. En in die klasse spelen geen kleine jongens tegen mekaar. Daar spelen de besten tegen de besten. Het zijn de mannen van de daad. Liefhebbers die bij elke vlucht die ze meevliegen goede resultaten behalen. En daar mogen de broers Cox niet over klagen. Dat hun naam op de eerste pagina van de uitslagen zijn te zien dat is een normaal verschijnsel. Om er enige op een rij te zetten werd dat bijvoorbeeld: op Sens van 12 mei de prijzen 17 en 48, op Lorris van 19 mei  met 12 en 79, Op Gien van 15 juli met 19-97, op Chateauroux van 21 juli met 43, en met de jonge duiven op Charleville 21 juli 11-25-79, vervolgens Rethel met 22-79, Epernay 42, Melun 10-26-43, Sens 29-34-68, Gien 11-66, Orleans 33-77. Mede door deze prijzen en de rest eindigden ze bij de Wefo als 3e in het klassement van het Koningschap. Door de seizoenen heen hebben de broers aangegeven dat ze duiven bezitten met talent. Ze weten verrekte goed dat je het snuitje van de uitslag niet kunt halen met duiven die geen kwaliteit hebben. En daarom is het beste nog niet goed genoeg voor hun. Dat verduidelijkt hun stelling dat duiven die geen talent beschikken de achillespees van de kolonie is. De duivensportprestatie van de broers Cox is groot en vooral ook hun prestaties bij de plaatselijke schutterij St.Joseph te Buchten. Mede door het toedoen van de broers Cox heeft die vereniging door de vele jaren heen al heel wat medailles en eerste prijzen gewonnen. De wereld van de schutterijen hebben onnoemelijk veel keren mogen smullen van het succes wat die betreffende St.Joseph behaalde. En de waarheid is dat de broers het vuurtje in de duivensport en in de schutterij in 2019 weer zullen doen oplaaien. 

 

Gebroeders Hensen – Elsloo.  Met de vingers gekruist zitten Jan en Herman Hensen in de tuin hun duiven op te wachten als die van de vlucht komen. Hopende dat ze een vroege duif van de vlucht thuis krijgen en de rest er spoedig op volgt. Wie kent zich hier niet in? Hoe Jan en Herman zich het afgelopen seizoen van 2018 weer hebben geprofileerd zorgde weer voor bewonderende geluiden. Hun duivenspel is All-round! Wat zeggen wil dat ze mee doen vanaf de Ardennen tot aan de Pyreneeën. De duivensport is voor hun een kwestie van grenzen verleggen. De uitdaging om ooit de stip aan de horizon te raken. Hoewel ze reeds vele titels en overwinningen in de wacht gesleept hebben is hun drang naar meer nog niet gestild. Als ze konden praten dan vertelden de massa’s trofeeën in hun tuinhuisje hoe die werden gewonnen. Terug kijkend daarop dat roept bij hun nog altijd mooie herinneringen op. En de herinneringen die stapelen zich op. Met het 1e kampioenschap van de Runnerup-Cup bij de Wefo over de vluchten met een  morgenlossing in het afgelopen seizoen en daarbij het 1Generale Fond Kampioenschap en 1e grote Fond kampioenschap van de morgenlossingen bij het SS-Maaskant, zijn de broers er weer goed in geslaagd om het duivenseizoen van een klinkend slotakkoord te voorzien. Drie hoogste podiumplaatsen zijn het bewijs.

 

John van Heel – Maria-Hoop .   Bij het begin van elk duivenseizoen dan worden de winnaars van het vorige seizoen bekeken en belicht. Bij menige liefhebber zijn ze hét onderwerp van gesprek. En een van die mannen waar over gesproken werd dat was John van Heel uit Maria-Hoop. De vier overwinningen die hij won bij de Wefo en de drie Provinciale overwinningen in het seizoen van 2017 die liggen bij iedereen nog fris in het geheugen. Vandaar dat hij dus weer als toekomstige winnaar in het nieuwe seizoen werd getipt. Het is immers algemeen bekend wat die knaap in huis heeft. En wat dan wel? Hij zelf < en zijn duiven >  die hebben een gave die niet iedereen heeft. Dat is het hele eieren eten. Het hele seizoen is hij scherp gevolgd geworden en toen de maand augustus al bijna om was had John nog geen potten gebroken. Heel raar en vreemd. Maar wie het laatste lacht die lacht het best. En dat werd duidelijk toen in de natour de vlucht Reims op 16 september werd gevlogen. Met 1261 duiven in het concours van de Wefo sloeg hij toe. Toen liet hij zien dat niet met hem gespot moet worden. Hij won op die vlucht niet alleen het goud maar ook nog het zilver. Toen deed hij wat men van hem verwachtte. Als er criticasters zijn geweest dan werden die toen de mond gesnoerd. Met de dubbele overwinning op de betreffende Reims bleek eens te meer dat John in de duivensport op grote hoogte staat. Hij was opnieuw beslissend op Reims

 

Pie Schepers – Stein.  Midfond duifkampioen worden bij de Wefo dat voelde bij Pie Schepers  aan als een wereldtitel. Toen hij op het hoogste trapje van het ereschavot stond voelde hij zich de gelukkigste liefhebber op de kampioenendag van de Wefo. De spanning in de finale om dit kampioenschap was tot het kookpunt gestegen toen Huub Hermans en Ide Hoefs ook hoge punten op het scorebord lieten aantekenen. De eindstrijd werd zenuwslopend. De laatste vlucht die moest de beslissing brengen die de gouden medaille zou krijgen. In punten stond  Pie met ruime voorsprong voor op die twee genoemde vedetten maar toch was het niet genoeg om te juichen. De beslissende vlucht die was voor hem gunstig. Zijn jarige doffer met ring 1538261 die liet hem niet in de steek. Met overtuigende punten won hij het gevecht tegen de cracks van Hermans en Hoefs. Met het winnen van dit kampioenschap is Pie bijzonder blij. Want het is een hele klus om zo’n aansprekende titel te behalen. Hij zegt: Hoe vaak zal ik op mijn leeftijd van 88 jaar nog een kans krijgen om in de een of de andere categorie bij de Wefo kampioen te worden? Niet vaak meer, denk ik. Daarom is dit kampioenschap toch iets heel moois voor me. Hoewel ik me vooraf heel goed had voorbereid. Omdat ik de laatste 10 seizoenen met de oude duiven met meer dan 50% uit de bus kwam staafde dat mijn zelfvertrouwen. Toen ik dan ook op eens te horen kreeg dat ik bij de Afdeling Limburg op de eerste plaats prijkte voor het midfond kampioenschap begon ik er in te geloven dat ik wel eens ver kon komen. Dat hij de finale bij de Wefo, en bij de afdeling Limburg zou halen, daar had hij wel van gedroomd maar nooit verwacht. Hij rekende zich niet tot de topfavorieten. Want spelers als Huub Hermans en Ide Hoefs hebben immers een veel grotere reputatie. Van uit dat oogpunt meende hij geen favoriet te zijn. Maar toen hij boven op het erepodium stond met Goud om zijn nek met naast hem Huub Hermans met zilver en Ide.Hoefs met brons, lachte hij stiekem  in zijn vuistje. Het gaf hem een  kick dat hij die twee sterren had geklopt.                             

 

Ron Kusters - Nuth.    Al direct bij de openingsvlucht van het seizoen op Charleville van 14 april liet Ron Kusters uit Nuth blijken wat hij van plan was. Met zijn overwinning op deze vlucht gaf hij uitdrukkelijk zijn visitekaartje af. De 64 medestrijders in het concours die moesten lijdzaam toezien dat ze tegen het geweld van Ron niet opgewassen waren. De 1921 duiven die het concours van de Wefo rijk was daar torende er ene duidelijk boven uit. En dat was de crack met ring 7/1494602 van Ron uit Nuth die alles in de vernieling vloog. Een goed begin is het halve werk zegt het spreekwoord en dat is van toepassing geweest op het verdere seizoen van Ron. Zijn overwinning op genoemde Charleville was groots en hij is het hele seizoen in de picture gebleven met zijn talrijke andere fantastische uitslagen. Kortom, hij is poepgoed geweest en dat is en keihard feit!

 

Wiel Schoffelen – Buchten.   En is de ene goed dan is de andere nog beter. En wellicht mag dat gezegd worden van Wiel Schoffelen uit Buchten. Die deed zijn naam eer aan. Hij schoffelde op Rethel van 21 april en op Rethel van 26 mei de hele mikmak bij de Wefo onder het gras. Op de eerste Rethel kregen 62 tegenstanders het nakijken en op de tweede Rethel moesten 53 concurrenten het loodje leggen. En dat met respectievelijk 1785 en 1108 duiven in het concours. Dat is niet mis. Met deze twee overwinningen al zo kort in het nieuwe seizoen en de andere vele prachtige uitslagen die Wiel weer heeft behaald daarmee heeft hij onomstotelijk bewezen dat hij een topper is. Dat zal niemand ontkennen !

 

Peter Diels – Roermond.  Op de vlucht van Reims van 28 april zegevierde Peter Diels uit Roermond. Met die overwinning maakte hij een begin aan zijn verdere succesvol seizoen. Op die bewuste Reims was hij met 6 duiven in de wedstrijd en hij kwam daar uit met 1-5-11-199-379. Dat was al direct een waarschuwing voor zijn concurrenten. En die waarschuwing was geen bluf van die Peter. In de loop van het verdere seizoen wist hij de aandacht van iedereen vast te houden met heel fraaie uitslagen. In zijn samenspel “de Roerstreek “ al zeker niet minder. Naast Reims vloerde hij daar ook nog op Rethel van 26 Mei al zijn tegenstanders. Drie keer goud winnen in sterke concoursen is niet iedereen gegeven maar Peter Diels wist dat sterk stuk waar te maken.

 

Ide Hoefs – Rekem.  Dat is de schrik van het SS-Maaskant. Maar niet alleen in dat samenspel maar ook bij de Wefo en Provinciaal. De overwinningen die hij in de nog korte periode bij het SS-Maaskant heeft behaald zijn al veelvuldig. Maar ook bij de Wefo staat hij reeds te boek met diverse overwinningen. In het afgelopen seizoen ook weer en wel op Sezanne op 6 mei en op Lorris van 2 juni. Hij had toen voor niemand pardon. Op Sezanne scoorde hij 17 prijzen te beginnen met 1-2-7-9-11-18 met 1878 duiven in het concours. Op Lorris scoorde hij 9 prijzen en toen begon hij met 1-28-65-80-88 tegen 1131 duiven. En op diezelfde vlucht was hij ook een maatje te groot voor alle deelnemers bij de Afdeling Limburg. Tegen een mededinging van 14.064 duiven kwam hij glorieus als winnaar er uit. Dat is duivensport beleven met hoofdletters.  Het behaalde rendement uit zijn totaal pakket prijzen raakt de 50%. Met de twee overwinningen bij de Wefo en een Provinciale zegepraal, en daarbij een kar vol met andere prijzen is het bewijs dat die zuiderbuur geen krabber is. Anders gesproken, met die gast is het kwaad kersen eten. Zijn spel was weer van de bovenste plank en daarmee dwong hij respect af! De waarheid liegt niet. Hoewel Ide zeer bescheiden is genoot hij toch van de glitter en glamour die hem omringde tijdens zijn huldiging op de Wefo kampioenendag.   

 

Huub Hermans – Born.  Wie de naam Huub Hermans hoort die denkt meteen aan de duivenkampioen uit Born. Dat is een heel normale gedachte. Want de prestaties die Huub door de vele seizoenen met zijn duiven heeft behaald die hebben van hem een bekende Nederlandse melker gemaakt. Zelfs ook in de naburige landen is hij gekend. De successen zijn zo enorm groot dat er een dik boek over geschreven kon worden. Daar zal het iedereen volmondig mee eens zijn. Bij de Wefo is hij ieder seizoen wel een of meerdere keren winnaar en behoort hij steevast bij de kampioenen. Op de vlucht van Sens op 12 mei was hij ook weer oppermachtig. Met 1690 duiven in het concours kwam Huub er met 14 prijzen uit en hij begon met 1-4-57-73 enzovoorts. Op die vlucht was hij trouwens ook de beste van heel Limburg. Hij had toen een tegenstand van 15.978 duiven en zijn jarige crack met ring 7/1463093 die vloog toen de hele mikmak in de vernieling. Een overwinning waarmee hij de volle aandacht naar zich toe trok en de held van de show werd. Huub kent zijn vak maar al te goed. Elk seizoen weer laat hij in heel wat vluchten zien met welk materiaal hij zijn formidabele successen behaalt. Hij bezit duiven die winnaarsbloed in zich hebben. Zowaar een wereld ras. Dat is trouwens allang geen geheim meer.  

 

Faan Wetzels – Eijsden . In deze liefhebber hebben de concurrenten een geduchte tegenstander. In het afgelopen seizoen is hij weer heel wat keren opgevallen in de snuit van de uitslag.  En een wedvlucht winnen dat is hem ook niet vreemd. Heel wat keren heeft hij de concurrenten bij de Wefo een poepje laten raken. Laatstelijk was dat op de vlucht Lorris van 19 mei. Met 1573 duiven in het concours van 65 leden speelde hij weer iedereen onderuit. De wervelende man uit Eijsden liet geen spaan heel van de concurrenten. Hij onderstreepte nog maar eens dat zijn behaalde overwinningen bij de Wefo en bij zijn Samenspel geen gelukstreffers zijn geweest. Op de betreffende vlucht was Faan met 13 duiven in de wedstrijd en daarvan kwamen er 8 stuks terug die in stijl de uitslag haalden. Zijn resultaat werd toen  1-17-38-105-106-117-210-323. Een uitslag om jaloers te worden. Met de goede resultaten die hij door de seizoenen heen met zijn duiven heeft gemaakt hebben zo’n indruk achtergelaten dat hij bij zijn concurrenten wordt gevreesd. Hij is simpelweg een winnaar!

 

Harie Winkens – Itteren.  Als Harie Winkens niet in een uitslag voorkomt dan is er iets niet pluis. Dan moet er een ramp hebben plaats gevonden. De uitslagen die spreken duidelijke taal.  Iedere uitslag laat immers zien wie in de wedvlucht heeft gedomineerd of een hoofdrol heeft gespeeld. Het zijn maar enkelingen die het voor mekaar krijgen om in elke wedvlucht een glansrol te spelen. En een van die weinige dat is Harie. Het is algemeen bekend dat hij de Wefo al ontelbare keren op zijn grondvesten deed schudden. De keren dat hij de hele reutemeteut bij de Wefo de stof uit de jas klopte zijn legio. De roemrijke successen die hij heeft behaald in groot verband < Nationaal-Provinciaal- Regionaal-Wefo> die hebben geleidt dat hij tot de beste spelers van ons land wordt gerekend. Zelf internationaal! Op de ijzerharde vlucht van Issoudun van 26 mei demonstreerde Harie weer zijn talent. Met 14 duiven scoorde hij de verbluffende uitslag als  1-18-21-30-85-117-129-224. Toen vloerde hij 69 concurrenten en 900 duiven. Met zijn raspaardjes zal Harie blijven stunten. Immer en altijd…..

 

Thijs Vluggen – Gulpen.   De eerste klassieke vlucht van het seizoen met name Limoges die werd 3 juni gevlogen. Een vlucht van de lange adem. Want ruim 650 kilometer is toch niet naast de deur. De mannen met de fondduiven die popelden om aan de slag te gaan. En ook de winnaar van de vlucht met name Thijs Vluggen uit Gulpen. Hij had op die vlucht lak aan rang en stand en aan reputaties. Zonder vrees of twijfel toog hij met 8 duiven naar het inzetlokaal.  Hij kende het talent van zijn duiven met hun karakter en hun kwaliteit. De vlucht die werd bitter en hard. De zwakkelingen die haalden de streep niet. Maar de kwaliteit bij Thijs in Gulpen kwam duidelijk boven drijven. Alle grote fondmannen, 85 roemrijke klasbakken van de fond, die kregen van Thijs gevoelige meppen. Hij won niet alleen het goud maar ook nog het zilver. En dat met zijn 1e en 2e getekende duiven. Met zijn uitslag van 1-2-19-85 liet hij een spoor van verbijstering bij zijn tegenstanders achter. Als hij daaraan herinnerd wordt dan stralen zijn ogen en tegelijk drukt hij strak de kaken op elkaar. Al een pitbull beten zich zijn doffers 1545650 en 1545649 aan de zware Limoges vast om pas na het neerstrijken in Gulpen weer los te laten. Dat zijn zege op Limoges van zo’n doorslaggevende waarde is geweest kwam duidelijk naar voren tijdens zijn huldiging. Het applaus wat hij kreeg was warm en hard. Thijs mag terug zien op een geweldig succes.

 

Winkens – Rothenburg - Itteren.  De combinatie Winkens- Rothenburg hebben al vele seizoenen achter mekaar de duivenwereld in hun greep gehouden. De diverse Provinciale en Nationale zeges die ze binnen haalden zijn daar de oorzaak van. De keren dat ze bij de Wefo recht in de roos schoten dat zijn er tientallen. En vooral op vluchten waar de weergoden heersers waren van het klimaat. Menige keer moesten de duiven optornen tegen een straffe noordoosten wind en onder een brandende zon. Soms op het bizarre af. En in die omstandigheden waren hun duiven in hun element. De combinatie bezit onmiskenbaar duiven die op de verre vluchten kwalitatief bij de besten van Nederland behoren. Dat mag met volle ernst worden gezegd. Over hun Provinciale en Nationale overwinningen wordt jaren later nog  gepraat. Dat is geschiedenis en die raken niet in de vergetelheid. Die overwinningen vergelen niet. De motor achter de combinatie < Sjaack Winkens > verkondigde als schoolknaap al dat hij duivenkampioen zou worden. En nu ruim 50 jaar later heeft hij die ambitie nog steeds. Daar heeft hij ook alle reden toe. Omdat hij die drive aan het overbrengen is aan zijn kleinzoon Joeri. En dat doet hij met een wijsheid als die van Johan Cruyff. Een citaat van Johan was; “Je moet schieten, anders kun je niet scoren”.  En in het afgelopen seizoen van 2018 werd ook weer goed gescoord. Het was bij de Wefo al direct goed raak. Zo als bijvoorbeeld op Limoges van 3 juni met 3-46-65-71-78-90, op Bordeaux 21 juni met 2-13-15-16-17-26-27-39, op Bergerac 30 juni met 1-11-26-29-33-37-48, op La Souterain met 4-6-7-9-10-15-34-49-55-62. Bij het Samenspel Maasvallei kregen ze vijf keer de bloemen en wel o.a, van Limoges, Agen, Bordeaux, Bergerac en La Souterain. En zo ziet het er naar uit dat de naam van de combinatie Winkens-Rohtenburg volgend seizoen weer bij de top tien van de selecte groep van de Nederlandse Fond spelers staat genoteerd. Dat is welhaast zeker!

 

Zinken – Coumans te Stein.  Het is een indrukwekkende erelijst die het duo Zinken-Coumans het seizoen van 2018 weer bij elkaar speelde. Bij het Samenspel Maaskant wonnen ze maar liefst acht vluchten. Dat was drie maal met de oude duiven en vijf maal met de jonge duiven. Ze zijn ook elk seizoen van de partij in de concoursen van de Wefo en niet om gewoon maar mee te doen. Nee, om de dooie dood niet. Bij deze selecte groep van liefhebbers onderscheiden ze zich ook steeds zeer duidelijk. Het is een welhaast een normaal verschijnsel dat ze elk seizoen wel eens ’n keer als winnaar uit de bus komen. Zo gebeurde dat het afgelopen seizoen op de vlucht Epernay van 12 augustus met de jonge duiven. Met 1380 duiven in het concours wonnen ze glorieus de wedvlucht en een totaal van 12 prijzen. En de keren dat ze bij de Wefo heel vroege duiven in de snuit van de uitslag brachten dat zijn er tientallen. Om daar enige van te noemen  was dit van: 21/4 Rethel 9-10-40-41-42 > 26/5 Rethel 8-9-11-41-53 > 29/6 Rethel 15-18-31-36-42 > 25/8 Sens 6-8-35-44 > 1/9 Gien 3-8-25-38. Weinig dingen in het leven van een duivenliefhebber is zo mooi als spelen om te winnen. Dat is dan ook de strekking van het duo Zinken-Coumans. Samengevat hebben ze weer een bijzonder seizoen achter de rug. Want hun recente indrukwekkende uitslagen die zijn voor hun om te koesteren en om trots op te zijn.  Ze werden dan ook alom geprezen met het behalen van meerdere titels, waaronder het generale kampioenschap, bij het SS-Maaskant. Met een koffer vol vertrouwen zien ze al weer uit naar het begin van het nieuwe seizoen. Met een passie en bezieling om dan ook weer een goed seizoen te draaien. De kwaliteit daarvoor die hebben ze op hun duivenhok zitten zodat het voorspelbaar is dat dit weer gaat lukken. De toekomst zal het uitwijzen.  

 

Jean Hornesch – Cadier en Keer. Wie zou de beste duivenliefhebber, qua prestaties, van de Wefo zijn? En moest het zijn dat er bij de Wefo iemand uitgeroepen zou worden als beste “Melker” van het jaar dan zou Jean Hornesch zeker bij de genomineerden zijn. In het voorbije seizoen was zijn spel alweer zeer overtuigend. Met drie Wefo overwinningen op zak, te weten op Gien van 30 juni, Sens op 25 augustus, Gien op 1 september, en met daarbij ook nog veel andere kopprijzen sloot hij het seizoen af. Het is trouwens een normaal gegeven dat hij meestal in iedere wedvlucht mee zit bij de kopvliegers. En dan is het vanzelfsprekend dat daar kampioenschappen uit voort vloeien. En geen enkel kampioenschap in de duivensport is kostbaarder dan een Limburgs Kampioenschap. En wat dat betreft deed Jean goede zaken. Met zijn crack 6/1759143 werd hij niet alleen Limburgs Midfond Duifkampioen maar ook nog Limburgs Midfond Hokkampioen. En zo’n titels die spreken nog meer aan dan een kampioenschap in eigen vereniging of samenspel. Die worden normaal veel lager ingeschaald. Hoe gaat het verder? Voor het nieuwe seizoen zijn de verwachtingen van het talent Jean Hornesch weer hoog hoewel hij zegt dat te ver vooruitkijken gelijk staat als vloeken in de kerk. Hoe het ook draait of keert, de schijnwerpers staan op hem gericht.  

 

Simons en Zonen te Ransdaal.  Bij de Gebroeders Simons & zonen in Ransdaal is altijd beweging. Er staat niks stil! Niet alleen bij het spelen met de duiven maar ook nog bij diverse andere dingen. Zoals bij de massa van de duivenliefhebbers genoegzaam bekend is zijn ze bezitters van het “Duivenkweekcentrum Limburg “ maar runnen daarbij ook nog een grote zaak in duivenvoer en duivenartikelen met de service dat ze bestellingen aan huis bezorgen. Hun winkel heeft een groot assortiment aan artikelen voor de duiven. De liefhebber vind er alles wat hij nodig heeft. En dat is nog niet alles. Want ook nog is in hun zaak een dependance van de bekende duivendokter “ De Weerd uit Breda” gevestigd. Die in binnen en buitenland algemeen bekend is als Belgica de Weerd. Bij hun in Ransdaal is volop werk in de winkel. Dat vergt mankracht, inspanning en tijd. Dat ze daarbij met hun duiven ook nog topprestaties leveren dat zegt genoeg over de kwaliteit wat ze bezitten. Bekende duivenreporters noemden de kweekhokken van Simons één van de beste ter wereld. In diverse landen werd in het afgelopen seizoen van 2018 liefst 334 eerste prijzen gewonnen met afstamming uit hun fantastisch kweekstation. De edele rassen en  kopvliegers in hun kweek voličres zijn om te stelen. In de concoursen van de Wefo zijn de broers Simons & zonen altijd geduchte tegenstanders. Bij hun vele overwinningen en hun ontelbare paternoster uitslagen die ze bij de Wefo behaalden voegden ze in 2018  de overwinning op Gien van 16 juni er aan toe. Met 1138 duiven in het concours en tegen 60 gedegen tegenstanders gaven ze met die overwinning weer blijk van hun kwaliteit . Het is onbegonnen werk om hun overwinningen en behaalde kampioenschappen die ze in de loop der seizoenen behaalden op te sommen. Je ziet als het ware door de bomen het bos niet meer. Het is niet overdreven als gesproken wordt dat zij met de duiven al alles gewonnen hebben wat er te winnen was. Op alle gebied zowaar, namelijk Regionaal, Provinciaal en Nationaal. Hun raspaardjes zijn uitblinkers!